Jook in theartcouch

Kan je compulsief kunst maken? Dwangmatig misschien? Elke kunstenaar zal wel kunst maken uit een onbedwingbare opwelling, een scheppingsdrang. Maar wat als je niet kan stoppen? Wat als die innerlijke drang je voortdurend aanspoort om te creëren?

Dan krijg je een kunstenaar als Joke Neyrinck, die met haar doodles nagenoeg alle muren van haar huis, enkele meubelstukken, haar kleren en allerhande gebruiksvoorwerpen heeft versierd. Mocht het gezond zijn zou ze haar man, kind en kat ook van doodles voorzien, zo denk ik toch.

Maar wat als zowat alles in huis reeds is volgedoodled? De stift kruipt waar het niet gaan kan, zo blijkt. Joke koopt regelmatig polyester dieren als support voor haar tekeningen, onlangs is ze gaan experimenteren met het 3D printen van de bizarre wezens uit haar werk, en, meer en meer, projecteert ze haar innerlijke leefwereld met verf op het klassieke doek. Haar droom blijft echter om grote muren te vullen met haar doodles, wat niet mag verbazen gezien de duidelijke verwijzingen naar street art in haar werk. In sé zijn al haar composities misschien wel bedoeld en ontworpen voor een grootser plan, al zijn ze noodgedwongen tot kleinere proporties herleid. Er gebeurt zoveel in, dat de impact van haar werk misschien wel proportioneel groeit met de grootte ervan. Mocht u toevallig over een blanke muur beschikken waar u geen bestemming voor heeft…

Lees verder zie link

Fijn artikel in het hedendaags kunstmagazine